[ 84 ] رَسُولُ الْمَوتِ الْوِلَادَةُ . حكيمانى كه حكمت نيك دانند * ولادت را رسول مرگ خوانند [ 85 ] رِوَايَةُ الْحَدِيثِ نسبة إلَى النبي عليه 000 « 1 » . روايت كردن قول پيمبر * بدو نسبت كنند آن قول يكسر [ 86 ] رُعُونَاتُ النَّفْسِ تُتْعِبُهَا « 2 » . رعونت ، مرد را بس ناصواب است * هميشه نفس رعنا در عذاب است [ 87 ] رَاعِ الحَقَّ عِنْدَ غَلَبَاتِ « 3 » النَّفْسِ . به وقت جنگ ووقت خشم زنهار * مرو از جا وحق را گوش مىدار [ 88 ] رَفِيقُ « 4 » الْمَرْءِ « 5 » دَلِيلُ عَقْلِهِ . رفيق مرد باشد در همه حال * نشان عقل أو بي قيل وبي قال حرف الزاء [ 89 ] زِنِ الرِّجَالَ بِمَوَازِينِهِمْ . اگر خواهى بدانى مردمان را * به ميزان كسان بركش كسان را

--> ( 1 ) . آ ، مى ، جل ، مر : انتساب إلى رسول اللّه ، وفي هامش مى : الرسول ( ص ) . ( 2 ) . هوامش ( آ ، مر ) : « متعبها » ، جل : « متعباتها » ، وفي هامشه : تبعها - متعبّها . ( 3 ) . آ ، جل ، هامش مر : « غليان » ، وفي هامش آ : غلبات . ( 4 ) . آ ، وهوامش ( مى ، جل ، مر ) : رفق . ( 5 ) . هوامش ( آ ، مر ) : المؤمن .